Instalacje ciepłej wody użytkowej

Instalacja ciepłej wody użytkowej w mieszkaniu jest dziś niezbędna zarówno w mieście, jak i na wsi. W dużych miastach ciepłą wodę rozprowadza się najczęściej siecią ciepłowniczą z elektrociepłowni. W domach jednorodzinnych nie podłączonych do sieci ciepłowniczej trzeba zainstalować miejscowe urządzenie do podgrzewania wody. W budynkach, w których znajdują się trzony kuchenne opalane węglem, najprostszym urządzeniem do ogrzewania wody jest umieszczenie wężownicy w trzonie kuchennym. Sposób ten jest wypróbowany, prosty i ekonomiczny, ponieważ przy gotowaniu posiłków niewielkie zwiększenie zużycia opału wystarczy do ogrzania wody potrzebnej do mycia i zmywania naczyń. Instalacja bezpośredniego podgrzewania ciepłej wody w wężownicy, umieszczonej w trzonie kuchennym jest prosta i nieskomplikowana, lecz ma tę wadę, że w wężownicy osadza się dość szybko kamień kotłowy i trzeba ją wymieniać. Pośrednie podgrzewanie wody poprzez drugą wężownicę umieszczoną w podgrzewaczu nie ma tej wady, ponieważ przez obie wężownicę przepływa wciąż ta sama woda. W domach jednorodzinnych często też instaluje się w łazienkach węglowe piecu kolumnowe, w których wody; ogrzewa się bezpośrednio z własnego palii niska. Natomiast tam, gdzie go nie ma i gdzie nie przewiduje się założenia w najbliższym czasie, sprawa jest o tyle trudniejsza, że trzeba wybudować lokalne urządzenia. Polegają one na pobieraniu wody ze studni i przepompowaniu do bezciśnieniowego zbiornika umieszczonego na poddaszu, z którego będzie ona spływać do zaworów czerpalnych siłą swego ciężaru. Urządzenie takie lost wygodne, lecz trzeba pamiętać o zabezpieczeniu zbiornika przed zamarzaniem. Wodę można rozprowadzić jeszcze w inny sposób, mianowicie za pomocą urządzenia zwanego hydroforem.